Spotkanie Alaski z uczniami SP nr 12

Razem z koleżanką z pracy Mariolą przygotowałyśmy kolejne zajęcia z pieskiem. Poniżej plan tych zajęć – pisany dla nas, ale może przybliży relację zdjęciową 😉

1.

Powitanie Ali piosenką.

Witaj Ala (x2), jak się masz (x2)

Wszyscy cię witamy (x2),

bądź wśród nas (x2).

2. Powitanie z Alcią – pies podaje łapkę każdemu dziecku.

3. Nastrój – dzieci podchodzą i wybierają w jakim są nastroju.

4. Piesek – nastrój – rozpoznawanie na rysunku.

5. Opowiadanie – wysłuchanie.

Kamil był chłopcem bardzo mądrym. Wiele nauczył się w ośrodku rehabilitacyjnym. Jest to taka jakby szkoła, w której uczą wszystkich potrzebnych człowiekowi czynności. Chłopiec od urodzenia miał trudności z poruszaniem się. Niedawno okazało się, że będzie musiał korzystać z wózka inwalidzkiego.

Rodzice chłopca zajmowali się nim jak tylko potrafili najlepiej. Zawsze przed południem mama Kamila wiozła go do parku. Tam karmił on wróble, gołębie, a kiedyś nawet wiewiórka wskoczyła mu na kolana. Była taka milutka. Za kilka miesięcy Kamil zostanie już uczniem i wtedy na pewno będzie rzadziej bywał w parku.

Chłopiec codziennie spotykał też w parku psa. Był duży, ale jeszcze bardzo młody. Kamil przynosił mu coś do jedzenia i tak co dnia się spotykali. Kamil miał zawsze przy sobie swoją maskotkę. Był to stary pajacyk, któremu powierzał swoje myśli i marzenia.

– Kamilku, zostawię cię tu na chwilę i pójdę tatusiowi kupić gazetę.

– Dobrze mamusiu. Pobawię się z pajacykiem. Idź.

Kamil przytulał swoją maskotkę, podnosił do góry i opowiadał mu swoje różne tajemnice. Nagle, nie wiadomo dlaczego, pajacyk wypadł z rąk chłopca, spadając na ziemię.

-Jak teraz go podniosę?- pomyślał chłopiec- przecież nie mogę się ruszyć. Pies, który leżał przy wózku chłopca jakby zrozumiał, że musi zrobić coś dla swojego przyjaciela. Nie zgadniecie. Pies podszedł do pajacyka, powąchał go i szybko złapał w zęby.

– Daj to! Daj!- powiedział Kamil. Pies podszedł z zabawką, położył ją na kolanach chłopca, a na dodatek położył swój łepek, patrząc mądrymi oczami na dziecko.

– Kamilku, już jestem, wracamy do domu.

-Mamo, wiesz co się zdarzyło… i Kamil opowiedział historię z pajacykiem.

-Dobrze, dobrze, już dobrze- powiedziała mama.

-Cześć piesku, spotkamy się jutro, przyniosę ci coś dobrego.

Następnego dnia, Kamil zbudził się rano, bo poczuł że na jego ręku leży coś ciężkiego.

-Co to jest?

-Co… Co ty tu robisz?!- zawołał

-Piesku, piesiuńciu…Mamo!!!

– Co się stało, Kamilku? A, o to ci chodzi? Wiesz, wczoraj wieczorem opowiedziałam tatusiowi historię z pajacykiem. Tato poszedł do parku. Gdy już spałeś, po twojego nowego przyjaciela. Wyobraź sobie, że nie chciał z tatusiem przyjść. Dopiero gdy zobaczył pajacyka i poczuł twój zapach, poszedł za tatusiem. Wykąpaliśmy go, nakarmiliśmy i postanowiliśmy, ze skoro nie ma domu, to niech zamieszka z nami. Zapiszemy go do specjalnej szkoły dla psów. Jest młody, wszystkiego się nauczy i będzie ci zawsze pomagał. Wiesz, on chyba ciebie bardzo polubił.

-Och, dziękuję wam! Będę się nim opiekował.

-Tak, ty będziesz się opiekował nim, a on tobą. Będzie wspaniałym przyjacielem- powiedziała mama z uśmiechem i dodała:

– Dzisiaj Wigilia, myślę, że dostałeś najwspanialszy prezent – wiernego i oddanego przyjaciela. A …a właśnie jak go nazwiemy.

-Nazwiemy go Reks, chyba ładnie?

-Dobrze. Reks jest naszym świątecznym prezentem dla ciebie- powiedziała mama i zawiązała Reksiowi na szyi szeroką czerwoną kokardę. Wyglądał pięknie.

6. Rozmowa na temat opowiadania:

– Kiedy obdarowujemy się prezentami? Jaki prezent dostał Kamil? Poinformowanie dzieci, że to spotkanie jest naszym prezentem dla nich. Przygotowałyśmy dla was wiele niespodzianek i mamy nadzieję, że będziecie się chcieli grzecznie bawić razem z pieskiem.

7. Przypomnienie postawy żółwika – co robimy, gdy zaatakuje nas zły pies?

8. A teraz będziemy troszkę naśladować Alaskę. Zabawa nazywa się zrób to, co piesek.

Dzieci naśladują Alę – siad, waruj, łapa, itp.

9. Kolejna zabawa z pieskiem – tunel. Ala siedzi na końcu tunelu, a dziecko przechodzi przez tunel i częstuje Alę smakołykiem.

 

10. Zabawa pieski aportują – dzieci chodzą w rytm muzyki – na hasło – pieski aportują – zatrzymują się i podnoszą łapy.

11. Tunel – gdzie jest Ala? Dzieci przechodzą przez tunel mają zawiązane oczy, , muszą odgadnąć, gdzie jest piesek, zapukać w tym miejscu, gdzie według nich siedzi, stoi.

12. Świąteczne koperty.

Dzieci razem z pieskiem szukają kopert ukrytych w Sali. W każdej kopercie jest jakieś zadanie – puzzle, malowanka, krzyżówka – związane z pieskiem. Muszą je wykonać.

13. Tak – nie – o świętach – dzieci losują z kosza pytanie i muszą na nie poprawnie odpowiedzieć.

1. Czy na stole wigilijnym powinno znaleźć się 12 potraw?
2. Czy symbolem Świąt Bożego Narodzenia jest ubrana choinka?
3. Czy Święta Bożego Narodzenia są zawsze w grudniu?
4. Czy Mikołaj kładzie prezenty świąteczne w łazience?
5. Czy w czasie Świąt Bożego Narodzenia powinno się położyć sianko pod obrusem?
6. Czy strój Mikołaja jest w kolorze granatowym?
7. Czy przed wigilijną kolacją dzielimy się poświęconym jajkiem?
8. Czy w Wigilie zwierzęta mówią ludzkim głosem?
9. Czy Mikołaj niesie prezenty w koszyku?
10. Czy do kolacji wigilijnej zasiadamy, gdy na niebie pojawi się pierwsza gwiazdka?

14. Sztafeta do psa – dzieci rzucają kostką i przesuwają się (kroki)  o liczbę wyrzuconych pól do przodu – kto pierwszy przy psie?

 

15. Piosenka o Mikołaju.

16. Wręczenie prezentów.

17. Wyciszenie – pożegnanie z Alą.

 

Autor: Katarzyna Kruk